شمارهٔ ۱۸۰ - شیر باش نه کژدم
تندی مکن که رشتهٔ چل ساله دوستیدر حال بگسلد چو شود تند آدمی
هموار و نرم باش که شیر درنده رازیر قلاده برد توان با ملایمی
مرد اراده باش که دیوار آهنینچون نیم جو اراده، نباشد به محکمی
رمز است هرچه هست و حقیقت جز این دو نیستای نور چشم این دو بود عین مردمی
یا راه خیر خلق سپردن به حسن خلقیا راه خیر خویش سپردن به خُرّمی
ور زان که همت تو به آزار مردمستشیری به هر طریق نکوتر ز کژدمی