گنج

شمارهٔ ۱۵۵ - در سفر استعلاجی سوییس گفته است

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: مباده۴ بیت
تا هست همی خوریم بادهچون‌نیست نمی‌خوربم باده
روزی که بهای می کم آیدآن روزکمی خوریم باده
ما از پی جلب اشتهایییا دفع غم‌، خوربم باده
ور جام به ماکند تعارفزیبا صنمی‌، خوریم باده