شمارهٔ ۸
خوشا بهارا خوشّا مِیا خوشا چمناخوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا
خوشا سرود نو آیین و ساقی سرمستکه ماهِ مویمیان است و سروِ سیمتنا
خوشا توانگری و عاشقی به وقت بهارخوشا جوانی با این دو گشته مقترنا
خوشا مقارن این هر سه خاطری فارغز کید حاسد بدخواه و خصم راهزنا
خوشا شراب کهن در سبوی گردآلودکه رشح باران بسترده گردش از بدنا
خوشا مسابقهٔ اسبهای ترکمنیکجا چریده به صحرای خاص ترکمنا
درازگردن و خوابیدهدمّ و پهنسرینفراخسینه و بالابلند و نرمتنا
بزرگسمّ و کشیدهپی و مبارکساقبلندجبهه و محجوبچشم و خوشدهنا
به فصلی ایدون کز خاربن برآید گلنواخت باید بر گل سرود خارکنا