شمارهٔ ۳۵ - آواز خدا
هر حلقه که در آن زلف دوتاستدام دگری بهر دل ماست
بیماریِ ماست زان چشمِ دُژَمتنهاییِ ما زآن زلفِ دوتاست
باز این چه بلاست؟ ای تُرک پسرای تُرک پسر! باز این چه بلاست
عرضم به تو بود از دست رقیباز دست تو عرض، پیش که رواست
یار آمد و زلف افشانده به دوشدیوانه شدیم زنجیر کجاست
دیوانه شوید، بیگانه شویدکاین عقل و خرد دام عقلاست
یا علم و عمل یا شور و جنونکز این دو برون رنج است و عناست
ای خلق خدای آواز کنیدکآواز عموم، آواز خداست
این کشور کیست در دست عدو؟این کشور ماست، این کشور ماست
ما را بشکست پرخاش ملوکپرخاش ملوک مرگ فقراست
این یک به شمال، آن یک به جنوباین یک به جفا، آن یک به ملاست
در مغرب ملک جنگ است و جدالدر مشرق ملک قتل است و ثفاست
در خطهٔ فارس جوش است و خروشدر ملک عراق شور است و نواست
ایران ضعیف، میران جبانخصمان جسور پیش آمده راست
نی نیست چنین، کایران پس از اینجان در نظرش بیقدر و بهاست
از جان چو گذشت انسان ضعیفانجام دهد هر کار که خواست
بر درد بهار کس پی نبردآن کس که چشید داند که چههاست