شمارهٔ ۱۷۵ - ای حکیم
نوبهار و رسم او ناپایدار است ای حکیمگلشن طبع تو جاویدان بهار است ای حکیم
آن بهاری کاعتدالش ز آفتاب حکمت استاز نسیم مهرگانی برکنار است ای حکیم
در بهار فضل و باغ معرفت جاوید زیزانکه خورشید تو در نصفالنهار است ای حکیم
نوبهار فرخ بلخ و بهارستان گنگدر برگلخانهٔ طبع تو خارست ای حکیم
نافهٔ چین است مشگین خامهات کآثار ویمشگبیز و مشگریز و مشگبارست ای حکیم
یا مگر دریاست با آب مدادت تعبیهکاینچنین گفتار نغزت آبدار است ای حکیم
حکمت ار میکرد فخر از روزگار بوعلیاینک آثار تو فخر روزگارست ای حکیم
مدح این بیدولتان عارست دانا را ولیکچون توئی را مدح گفتن افتخار است ای حکیم