شمارهٔ ۵۵

۹ بیت

ای مر ابدان بزرگی را بپیروزی روانوی مر الفاظ سخاوت را ببخشیدن ضمان

بر تن دولت بقای جاه تو بهتر ز سردر سر همت هوای جود تو برتر ز جان

بردبار امرت آمد گیتی نا بردبارمهربان جاهت آمد گنبد نا مهربان

یادگاری دانم از طبع تو در دانش خردمستعاری دانم از رای تو پاکی در روان

کلکت از قدرت قدر ، اسب تو از تیزی قضاای قدر در زیر دست و ای قضا در زیر ران

گرچه تأثیر سپهری گردشی دارد ثقیلهم برجاه تو آخر هم بجنباند عنان

گرچه دارد نار دانه رنگ لعل نابسود نیست لعل نابسوده در بها چون ناردان

تا همی خورشید دارد چهرۀ زرین سپرتا همی پروین نماید پیکر سیمین سنان

پیکر پروین بود در زیر نعلت خاکبوسچهرۀ خورشید باشد در سرایت پاسبان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش ویژگی‌های برجسته و نیکوی یک فرمانروای بزرگ می‌پردازد. شاعر از قدرت و عظمت او در حکمرانی و سخاوت او در خدمت به مردم یاد کرده و تأکید می‌کند که شخصیت و همت او برتر از جانشینانش است. او همچنین به نوعی از اثرات مثبت و منفی حیات بشری اشاره دارد و با زبان استعاری بیان می‌کند که گرچه دنیا به صورت متغیری است، ولی تاثیر و جایگاه این فرمانروا همواره پابرجاست. در انتها، شاعر به زیبایی‌های طبیعی و عنصرهای معنوی اشاره می‌کند که به شکلی نمادین می‌نمایند که چهره خورشید و پیکر پروین در خدمت او قرار دارند. در کل، شعر به توصیف عظمت، بخشندگی و ثبات او می‌پردازد.