شمارهٔ ۲۰
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ازاست۴ بیت
ز خود روم، چو پرو بال هستیم باز استکه تنگنای دو عالم چه جای پرواز است؟!
بانتظار تو خود کرده ام، چنانکه ز راهرسیده ای و همان چشم حسرتم باز است
بکوی او همه شب تا بروز مینالمفغان که یار نمیپرسد این چه آواز است؟!
من و شکایت جور تو بیوفا، هیهات؛ولی چه چاره کنم؟! آب دیده غماز است!