بخش ۷۷ - در بیان فقر و صحبت درویشان
فقر می‌دانی چه باشد ای پسربا تو گویم گر نداری زان خبر
گرچه باشد بی‌نوا در زیر دلقخویش را منعم نماید پیش خلق
گرسنه باشد ز سیری دم زنددوستی با دشمنان خود کند
گرچه باشد لاغر و خوار و ضعیفوقت طاعت کم نباشد از حریف
چون دل پر دارد و دست تهیمی‌نماید در ترازو فربهی
ای پسر خود را به درویشان سپارتا نگه دارد ترا پروردگار
با فقیران هر که همدم می‌شوددر سرای خلد محرم می‌شود