بخش ۲۰ - در بیان علامتهای ابلهی
چارچیز آمد نشان ابلهیبا تو گویم تا بیابی آگهی
عیب خود ابله نبیند در جهانباشد اندر جستن عیب کسان
تخم بخل اندر دل خود کاشتنوانگه امید سخاوت داشتن
هرکه خلق از خُلق او خشنود نیستهیچ قدرش بر در معبود نیست
هرکه او را پیشه بدخویی بوَدکار او پیوسته بدرویی بوَد
خوی بد بر تن، بلای جان بودمردم بدخو نه از انسان بود
بخل شاخی از درخت دوزخ استوان بخیلک از سگان مسلخ است
روی جنّت را کجا بیند بخیلپشه افتاده اندر پای پیل
باش از بخل بخیلان برکرانتا نباشی از شمار ابلهان