بخش ۱۴ - در تواضع و صحبت درویشان

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۱۰ بیت

گر ترا عقلست با دانش قرینباش درویش و بدرویشان نشین

همنشینی جز بدرویشان مکنتا توانی غیبت ایشان مکن

حب درویشان کلید جنت استدشمن ایشان سزای لعنت است

پوشش درویش غیر از دلق نیستدر پی کام و هوای خلق نیست

مرد تا ننهد بفرق نفس پایره کجا باید بدرگاه خدای

مرد ره در بند قصر و باغ نیستبر دل او غیر درد وداغ نیست

گر عمارت را بری بر آسمانعاقبت زیر زمین گردی نهان

گر چو رستم شوکت و زورت بودجای چون بهرام درگورت بود

ای پسر از آخرت غافل مباشبا متاع این جهان خوش مباش

در بلیات جهان صبار باشگاه نعمت شاکر جبار باش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت رفاقت با درویشان و خودداری از غیبت آنها اشاره دارد. نویسنده توصیه می‌کند که اگر عقل و دانش دارید، باید درویش باشید و با آنها همنشینی کنید. محبت به درویشان را کلید بهشت می‌داند و دشمنی با آنها را مستحق لعنت. همچنین می‌گوید که انسان باید از دنبال‌کردن دنیا و لذت‌های آن پرهیز کند و به یاد خدا باشد. او به ناپایداری زندگی دنیا اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که انسان‌ها نباید از آخرت غافل شوند و باید در برابر بلاها صبر کنند و از نعمت‌ها شکرگزار باشند.