بخش ۲ - الحكایة و التمثیل

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۱۲ بیت

کشتئی افتاد در غرقاب سختبود در کشتی حریصی شور بخت

نقدش آهن بود خرواری مگربود با او همنشین مردی دگر

نقد این پرحواصل بود و بسموج چون بسیار شد از پیش و پش

آنکه داشت آهن همه بر پشت بستوین بدان پر حواصل بر نشست

عاقبت چون گشت آن کشتی خرابمرد را افکند آن آهن در آب

وان دگر یک راه ساحل برگرفتخوش خوشش پرحواصل برگرفت

ای شده عمری گران بار گناهمینترسی پیش و پس آبی سیاه

بادلی چون آهن و باری گرانکی رسد کشتی ایمان با کران

گر ز دریا راه ساحل بایدتبار چون پر حواصل بایدت

ورنه در غرقاب خون افتاده گیراز گران باری نگون افتاده گیر

کار خود در زندگانی کن ببرگزانکه نتوان کرد کاری روز مرگ

این زمان دریاب کآسان باشدتور نه دشواری فراوان باشدت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، داستان مردی روایت می‌شود که در کشتی‌ای گرفتار طوفان شده است. در کشتی، او تنها نیست و همسفری با بار سنگین دارد. این همسفر دارای بار پرحاصل و مفیدی است، اما مرد به خاطر داشتن باری گران (آهن) در نهایت غرق می‌شود. در حالی که همسفرش به ساحل می‌رسد و موفق به نجات خود می‌شود. شاعر به انسان‌ها هشدار می‌دهد که در زندگی بار گناه و سنگینی نیاورند و به جای آن با ایمان و اعمال نیک گام بردارند تا در زمان مرگ دچار دردسر نشوند. او تأکید می‌کند که انسان با بار سنگین نمی‌تواند به مقصد برسد و زندگی را باید در زمان حیات اصلاح کرد.