بخش ۳ - الحكایة و التمثیل

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۱۴ بیت

مار افسایی یکی حربه بدستکرده بد بر مار سوراخی نشست

هر زمان میساخت معجونی دگرهر نفس میخواند افسونی دگر

ناگهی عیسی برانجا درگذشتمار آمد پیش او در سر گذشت

گفت ای روح اللّه ای شمع انامهست سیصد سال عمر من تمام

مرد سی ساله مرا افسون کندتا زسوراخم مگر بیرون کند

رفت عیسی عاقبت زانجایگاهچون دگر باره فرود آمد براه

مرد را گفتا چه کردی کار راگفت اندر سله کردم مار را

شد سر آن سله عیسی برگرفتچون بدید او را سخن از سرگرفت

گفت ای مار از چه طاعت داشتیخاصه چندانی شجاعت داشتی

آن همه دعوی که کردی از نخستاز چه افتادی چنین در دام سست

گفت من نفریفتم ز افسون اومیتوانستم که ریزم خون او

لیک چون بسیار حق را نام بردنام حق خوش خوش مرا در دام برد

چون بنام حق شدم در دام اوصد چو جان من فدای نام او

وصل همچون آتشی جان سوزدتیاد باید تا جهان افروزدت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، داستان مار افسانه‌ای روایت می‌شود که تحت تأثیر افسون مردی قرار گرفته و به دام افتاده است. مار در ابتدا از خود قدرت و شجاعت زیادی نشان می‌دهد، اما زمانی که عیسی (ع) به آنجا می‌رسد و با او صحبت می‌کند، مار اعتراف می‌کند که نتوانسته است از افسون مرد فرار کند و حتی به نام حق اشاره می‌کند که او را در دام نگه داشته است. مار به عیسی می‌گوید که با وجود قدرتش، به خاطر یاد حق، به دام افتاده و برایش این نام ارزش بیشتری دارد. در نهایت، این داستان بیانگر اهمیت یاد خدا و قدرت نام او است که می‌توانسته حتی از قدرتی چون مار نیز فراتر برود. پیام اصلی این شعر درباره یاد حق و تأثیر آن بر انسان‌ها و موجودات است.