بخش ۲۹ - قال النبی صلی الله علیه و آله و سلم: «ان لحوم بنی فاطمة محرمة علی السباع»
چون بیان کرد آن بزرگ دین سخنپیش ما گفتند این را نقل کن
گفت از جدّم شنیدم این سخنکو شنیده بود از جدّ کهن
کاندر ایام خلیفه بوده استیک زنی با حشمت و دنیاپرست
نام در ایام زینب داشتهخویش را ز آل نبی پنداشته
خلق عالم حرمتش میداشتندکه ورا عالی نسب پنداشتند
چون امام هشتمین بشنید آنگفت آریدش بنزد من روان
تا که گردد نسبتش با مادرستاین چنین خاری ز باغ ما نرست
زینب آمد آنگهی پیش امامکرد او بر روی شاه دین سلام
بود چون حاضر خلیفه آن زمانگفت پیشم این معانی کن بیان
تا که باشد نام باب و مام توتا شود معلوم رسم و نام تو
گفت هستم من فلان بنت فلانخود دروغش گشت در ساعت عیان
چون علی موسی الرضا تحقیق کردکذب زینب را روان بشکفت ورد
گفت او رانیست با ما نسبتیواندراین ره می ندارد دولتی
پس خلیفه گفت یا خیرالورینسبتش روشن بود در پیش ما
پس امام المتقین گفتا شنوگر همی خواهی که یابی جان نو
ای خلیفه یک زمانی هوش دارمستمع باش و زمانی گوش دار
بعد از آن گفت آن امام متقینکی خلیفه حق ببین او را مبین
پیش من خود نیست ثابت اصل اوهم نماند بعد ازین هم نسل او
من حدیثی دارم از جدّم رسولگویمت گر میکنی او را قبول
گفت برگو ای امام مقتداتا چه گفته آن رسول با صفا
گفت فرموده است جدّ و باب منبشنوید ازمن همه اصحاب من
آنکه باشد او ز نسل فاطمهباشدش در خیر و خوبی خاتمه