بخش ۶۷ - در اسرارِ نفس مردم و نمود عشق بهر نوع فرماید
نفس با من همی گوید نهانیکه چون افتاد آدم را عیانی
نفس با من همی گوید که چون بودکه شیطانش بگندم رهنمون بود
نفس با من همی گوید همی بازکه چون بُد در عیان انجام و آغاز
نفس با من همی گوید یقینشکه چون بُد اوّلین و آخرینش
نفس با من همی گوید عیانیکه من بنواختم لیکن تو دانی
نفس با من همی گوید یقین دوستکه ایندم در دمِ من از دم اوست
چو دم اندر دمت اینجا دمیدمیقین بر کام دل اینجا رسیدم
از آن دم دمدمم آدم نمایددل عشّاق کلّی میرباید
دل عشاق پردرد است از یارنمیگنجد در این دم هیچ اغیار
دل آن دم کآمدم از چاه بر جاهنمودم سرّ خود با حیدر آنگاه