بخش ۴ - در مناقب حضرت امیرالمؤمنین سلام الله علیه
امیر دین و دنیا مرتضی دانورا بر حق ز بعد مصطفی دان
لدنی بودش آن پاکیزه گوهربکل علم محمد بود اودر
که در مردی سر و جان را ببخشیدکه اندر کل عالم جمله حق دید
چو او دیگر نباشد در جهان مردکه کرده است آنچه او با قلعهٔ کرد
محمد اوست او نفس محمدبنطق خود چنین فرمود احمد
حقیقت هر که او را باز یابدچو منصور اندر اینجا راز یابد
اگر چون مرتضی خواهی قدم زدچو منصورت نمیباید تو دم زد
ره حیدر طلب کن همچو مردانبراه او رسی اینجا بجانان
هران کو مهر مُهر مصطفی رانهد بر دل بیابد مرتضی را
حقیقت نفس احمد مرتضایستکه بیشک مصطفی کل مرتضایست
چگویم وصف حیدر به ازین منکه حیدر کرد در کل پیش ازین من
زهی شاه و زهی دستور جملهتوی تا جاودانی نور جمله
ترا خوانده است شیر اینجا خداوندکه شیران جهان کردی تو در بند
سخایت حاتم طائی کجا یافتاگرچه در سخا بسیار بشتافت
بخوانت آمده زهره ز گردونکجا وصف تو یارد کرد هر دون
صفات مصطفی یکسر توداریحقیقت بحر و هم گوهر تو داری
دل عطار شد چون خاکراهتبدین گفتار اکنون عذر خواهت
وصال حب حیدر به ز گنجتوگر نه بعد ازاین در دست رنجت
علی جو و از علی دریاب اسرارزلا اعبد بدان اسرار آن یار
علی را این چنین نتوان ستایشنمودارش کنم در جان فدایش
هزاران جان فدای مصطفی بادابا یاران او جان آشنا باد