(۱۳) در معنی آن که غیبت گناهی بزرگ است
چنین نقلست در توراة کان کسکه او غیبت کند، آنگاه ازان پس
ازان توبه کند، آخر کسی اوستکه در صحن بهشتش ره دهد دوست
وگر خود توبه نکند اوّلین کسکه در دوزخ رود او باشد و بس
اگر تیغ زبانش چون زبانهشود چون رمحِ خطّی راست خانه
نشان راستی دل بوَد آنکه دل را اوّلین منزل بوَد آن
درین مجلس بزرگان جهان راچو خاموشی شرابی نیست جان را