جواب پدر
پدر گفتش عزیزا چند گوئیز غفلت ملک فانی چند جوئی
چو باقی نیست ملکت جز زمانیمکن در گردنت بار جهانی
چو بار خود بتنها بر نتابیببار خلق عالم چون شتابی؟
ز درویشی چو مردن هست دشوارز شاهی چون بمیری آخر کار؟
چو میبینی زوال پادشاهیعجب میآیدم تا می چه خواهی