غزل شمارهٔ ۶۸۰
هر زمان شوری دگر دارم ز توهر نفس دل خستهتر دارم ز تو
بر بساط عشق تو هر دو جهانمی ببازم تا خبر دارم ز تو
خاک بر فرقم اگر جز خون دلهیچ آبی بر جگر دارم ز تو
چون ندارم هیچ آبی بر جگرپس چگونه چشم تر دارم ز تو
نه که چشم من تر است از خون دلزانکه دل خون تا به سر دارم ز تو
این دل یکتای من شد تو به توهر تویی عشق دگر دارم ز تو
نی خطا گفتم که در دل توی نیستهم توی تویی اگر دارم ز تو
گفته بودی دل ز من بردار و رودل چو خون شد من چه بردارم ز تو
هر شبی چون شمع بیصبح رختسوز و تفی تا سحر دارم ز تو
چون برآید صبح همچون آفتابزرد رویی در بدر دارم ز تو
همچو چنگی هر رگی در پردهایسوی دردی راه بر دارم ز تو
همچو نی دل پر خروش و تن نزارجزو جزوم نوحهگر دارم ز تو
ماه رویا کار من از دست شدتا کی آخر دست بردارم ز تو
کوه غم برگیر از جانم از آنکدست با غم در کمر دارم ز تو
خیز ای عطار و سر در عشق بازتا کی آخر دردسر دارم ز تو