غزل شمارهٔ ۴۶۲
شیفتهٔ حلقهٔ گوش توامسوختهٔ چشمهٔ نوش توام
ماهرخ با خط و خال منیدلشدهٔ بی تن و توش توام
ترک منی گوش به من دار از آنکهندوک حلقه به گوش توام
خانه بیاراستهام چون نگارمنتظر خانه فروش توام
چون دلم از خشم تو آید به جوشعاشق خشم تو و جوش توام
خط چه کشی بر من غمکش از آنکمست خط غالیهپوش توام
هوش به من باز کی آید که منتا به ابد رفته ز هوش توام
گرچه به گویایی من نیست کسیک شکرم ده که خموش توام
چون بگریزی تو ز عطار از آنکبا تو به هم دوش به دوش توام