غزل شمارهٔ ۳۵۲
عشق تو به جان دریغم آیدنامت به زبان دریغم آید
وصف سر زلف پر طلسمتاز شرح و بیان دریغم آید
از زلف تو سرکشان ره رایک موی نشان دریغم آید
من مویمیان نگویمت زانکاین وصف بدان دریغم آید
هر چند میان تو چو مویی استمویی به میان دریغم آید
دل میخواهی و من نیم آنکهرگز ز تو جان دریغم آید
یک ذره خیال چهرهٔ تواز هر دو جهان دریغم آید
نی نی که ز رخ نقاب بردارکان روی نهان دریغم آید
عطار چون از تو شد سبک دلدر بند گران دریغم آید