بخش ۳۸ - در مناجات باری تعالی
خداوندا توئی دانای عالمز عالم برتری و از جان عالم
نه گیتی بود نی ابلیس و آدمنه عالم بود و نی ذرات عالم
تو آن پروردگار کردگاریکه بی حبر و قلم صورت نگاری
به دست خود گل آدم سرشتیبه سر بر سرگذشت ما نوشتی
بکیوان برکشی آن را که خواهیبخذلان درکشی آن راکه خواهی
گناهم گر زماهی تا بماه استولیکن رحمتت بیش از گناه است
به بخشی جرم عطار ای خداوندنداری جان اودر غفلت و بند
حکیمی و علیمی و قدیمیغفوری و شکوری و حلیمی
بیامرزی برحمت جمله عالمکه حی وغافر الذنبی و حاکم