بخش ۳ - فی فضیلت امیرالمؤمنین عثمان رضی الله عنه
امیر اهل دین استاد قرآنامیرالمؤمنین عثمان عفان
گزین خواجه کونین بودهبدامادیش ذوالنورین بوده
اگر حلم و حیا گشتی مصورز ذوالنورین بودندی منور
حیا ایمانست یا جزوی ز ایمانستبهر وجهی که هست از نور عثمانست
نگین حلقهٔ حلم و حیا اوستسر احرار و تاج اسخیا اوست
چو دیوان الهی با هم انداختز قدمت شمهٔ درعالم انداخت
همه درجمع او مهمان اوییمهمه اجری خور دیوان اوییم
دراول عمر در قرآن حق کرددر آخر خویشتن قربان حق کرد
ز بس کو خون قرآن خورد از آغازمگر زان خورد قرآن خون او باز
رسیده بود پیش صبغه اللهکه خونش صبغه الله گشت ناگاه
که کرد آن را ز پی دنیای غدارندانم تا که بود آن را روادار
نه میل دنیای غدار کردندکه با مردان دین این کار کردند
یکی را بر سر قرآن بکشتهیکی را در نماز آسان بکشته
یکی را زهر دل از بر فکندهیکی در کربلابی سر فکنده
ازین بگذر خدا را باش کاصل اوستدگر سر برنه و در سرکش ای دوست