شمارهٔ ۸۴
جهان گیرئی کز سیاهی برآیدز شمشیر ابروی ماهی برآید
هر افسون و نیرنگ کآید ببابلز جادوی زلف سیاهی برآید
جوانا مبر جور ز اندازه ترسمکه از سینه گرمی آهی برآید
چو افتاده ما را که کام دگرهااگر از تو گاهی نه گاهی برآید
تعلل چرا چون علاج دل ماترا ای مسیح از نگاهی برآید
به هر سوست گوش امیدم که شایدصدای درائی ز راهی برآید
چو کوهی است بار غمت بر دل زاربکوهی چسان پرکاهی برآید
مه چرخ بین هر شب و طالع ماکه ماهی برآید که ماهی برآید
عجب سرزمینی است کاخ محبتگدائی اگر رفت شاهی برآید
بتلخی دهد جان شیرینش اسرارچو رفت از برت جان الاهی برآید