شمارهٔ ۴۹۲
سقانی شرابا من کؤوس المحبةفاسکرنی حتی صحوت بغیبتی
فلما محی رسمی تلا تلا وجههعیاناکنور الشمس من کل ذرة
وجدت ظلال الکون استار نورهو عینای فی الاکوان ناظر بغیتی
ففی کل مجلی قد تجلی جمالهتراه کمثلی ان نظرت بعبرة
بدالی حال فیه شاهدت حالهتنزهنی عن قید جمع و فرقة
قد ارتفع الاستار بینی وبینهتشاهده فی کل شی ء بصیرة
وان غاب عن عین الاسیری لقاؤهزمانا فقد اکفرته فی طریقتی