شمارهٔ ۴۸۹
درآبکوی خرابات عشق اگر مردیشراب بیخبری نوش تا شوی فردی
ز صحن جان و دلم سوسن و سمن رویداگر ز گلشن رویت بما رسد وردی
بچشم اهل نظر گشت کحل بیناییصبا ز کوی تو هرجا که می برد گردی
رسی بمنزل وصل حبیب آخر کارچو گشت رهبر راه تو همت مردی
بکوی اهل دلان خاک راه باید بوداگر تو طالب یاری و صاحب دردی
ز تاب آتش عشقش ندیده گرمیازآن سبب چو یخ افسرده و چنین سردی
اگر جمال تو میدید منکر عشاقهزار جان چو اسیری فداهمی کردی