شمارهٔ ۴۶۸

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اه۷ بیت

معشوق اگر به جانب عاشق کند نگاهزین قدر بگذرد سر عاشق ز مهر و ماه

گر ره به وصل دوست طلب میکند خردگو راه عشق رو که بود عشق شاه راه

حسن تو از مجالی ذرات جلوه کردلیکن چو ما جمال تو را نیست جلوه‌گاه

گر یک نظر ز دیده شود ابرویت نهاناز دود آه و ناله جهان را کنم سیاه

عاقل اگر به عقل کند التجا ولیما عاشقیم و عشق تو ما را بود پناه

با تیغ غمزه چشم تو چون ترک فتنه‌جودایم به قصد خون جهان بود بیگناه

با آنکه بی‌خبر ز اسیران عشق بودهم بیش و کم به حال اسیری کند نگاه

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به توصیف عشق و تاثیر آن بر عاشق می‌پردازد. او می‌گوید اگر معشوق یک نگاه به عاشق بیندازد، تاثیری عمیق و فراسوی دنیا بر او می‌گذارد. عشق را به عنوان راهی می‌بیند که انسان را به سوی دوست می‌رساند و جمال معشوق را عاملی برای بروز عشق معرفی می‌کند. شاعر با اشاره به درد و غم عشق، نشان می‌دهد که حتی اگر معشوق از حال عاشق بی‌خبر باشد، باز هم این برای او مهم است و عشق او به واسطه نگاه و اشک‌هایش جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در نهایت، شاعر عشق را پناه خود می‌داند و نشان می‌دهد که قدرت چشمان معشوق می‌تواند جهانی را به لکنت و غم کشاند.