شمارهٔ ۴۰۸
چونکه بخود نظرکنم، من نه ز جانم و تنممطلق و بی تعینم، من نه منم، نه من منم
نورم ونار و ظلمتم وحدت صرف و کثرتمبحر محیط رحمتم، من نه منم، نه من منم
طایر لامکان منم، از همه بی نشان منمفاش منم، نهان منم، من نه منم، نه من منم
برزخ کفر و دین منم، برتر ازآن واین منمشک چه بود یقین منم، من نه منم، نه من منم
نام منم، نشان منم، دور منم، زمان منمجان همه جهان منم، من نه منم، نه من منم
بحر شدم، نه قطره ام، مهر شدم، نه ذره امدانه و کشت و بهره ام، من نه منم، نه من منم
وارث علم حیدرم، ساقی حوض کوثرمگنج نهان و ظاهرم، من نه منم، نه من منم
دیده دل معاینه دیده که شخص و آینهجمله منم، هر آینه من نه منم، نه من منم
پیش تو گر اسیریم، دان که ز خویش فانیممن چو بدوست باقیم، من نه منم، نه من منم