شمارهٔ ۳۸۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ارم۷ بیت

چنان حیران حسن آن نگارمکه پروای همه عالم ندارم

مرا از جنت و دوزخ چه پرسیچو من محو جمال روی یارم

ز دست غمزه آن چشم خونریزچو زلف عنبرینش بیقرارم

ازآن می ها که ساقی در ازل دادچو چشمش تا ابد اندر خمارم

تنم در عشق او شد چون خیالیبدرد عاشقی بنگر چه زارم

چه شادی باشد ای مطلوب جانمکه چون دولت درآئی در کنارم

هزاران حسن یوسف پیش رویشاسیری کی درآید در شمارم؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت تحت تأثیر زیبایی و جذبه محبوبش قرار دارد و تمام دنیا را فراموش کرده است. او حتی از بهشت و جهنم هم نمی‌پرسد، چرا که تنها محو جمال یار است. غمزه‌های محبوب و زیبایی‌اش او را در حالت خمار و بی‌قراری قرار داده است. عشقش او را به حدی رسیده که جسمش را به خیالی تبدیل کرده و از درد عاشقی رنج می‌برد. شاعر آرزو می‌کند که محبوبش در کنارش باشد و احساس شادی کند، زیرا همه زیبایی‌ها در مقایسه با محبوبش هیچ به حساب نمی‌آید.