شمارهٔ ۸۶ - نسیم سحر
گر نسیم سحر از کوی تو آرد خبرمچون گل از شوق بتن پیرهن جان بدرم
شب هجران تو بیدارم و حیران و خموشگوش بر ناله مرغان بامید سحرم
در شب هجر تو جانم بلب آید تا صبحبسکه از دیده بدامن شده خون جگرم
هرکس از جور عدو شکوه بیاری آردمن شکایت ز تو ایدوست به پیش که برم
گفته بودی که بدیدار تو آیم روزیترسم آنروز بیائی که نباشد اثرم
گله میکرد ز آشفتگی موی تو دلدید ایمه که من از موی تو آشفته ترم
بسکه در دل هوس لاله رویت کردملاله ها روید از این خاک چو من درگذرم