شمارهٔ ۲۸ - ای مرغ دل
ای مرغ دل، ز سینه چو پرواز میکنیپای غمی بخانه خود باز میکنی
با این پر شکسته، بدین شوق و این شتابگرد حریم عشق، چه پرواز می کنی؟
در خاطر حزین، بهوای پریوشیاز عشق، دفتر دگری باز میکنی
ای گل ترا چه شد؟ که دل شادمان خویشبا این دل شکسته هم آواز میکنی
ما را زبان گفتن راز درون نماندای خامه شکسته، تو ابراز میکنی
ای دست غم، چرا ز دلم پا نمیکشیای پنجه اجل، تو چرا ناز میکنی