شمارهٔ ۷۵۳

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ام۶ بیت

آن ترک که غارتگر صبر است و سکونمگو باز بیا تا که کشی پنجه بخونم

آن روز که زد طاق نهان خانه عشقتمن بار تو بر فرق نهاده چو ستونم

در اوج محبت دو سه بالی بزدم بیشگنجشک صفت در کف شهباز زبونم

آهم شرر افکند بر افلاک سحرگاهپنهان نتوان کرد زکس سوز درونم

چون بیندم از سلسله داران تو مجنونبر گردن طاعت بنهد طوق جنونم

آشفته ام وعشق علی ورزم و گویمگر عشق نورزم بجهان زاهد دونم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و دردناک شاعر به معشوق است. شاعر از غفلت و ستمی که از طرف معشوق می‌بیند سخن می‌گوید و به شدت دچار آشفتگی و بی‌قراری است. او با تصویرسازی از حال و روز خود، نشان می‌دهد که صبرش به پایان رسیده و عشقش همچون آتش درونش شعله می‌کشد. شاعر احساساتش را به شکل استعاره‌ای از پرواز گرگ و گنجشک و طوق جنون توصیف می‌کند. در نهایت، او عشق را بر زهد و دنیا‌پرستی ارجح می‌داند و از عشق به علی سخن می‌گوید، آرزوی پیروزی در نبرد عشق را دارد.