شمارهٔ ۶۶۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ل۹ بیت

ز همرهان مجازی کناره کن ای دلکمند الفت اغیار پاره کن ای دل

چو آفتاب حقیقت برآمد از مطلعاز این ستاره وشان رو کناره کن ای دل

گرت هواست که صبحت برآید از مشرقز اشک دامن خود پرستاره کن ای دل

ز کشتگان مگرت در نظر بیارد دوستتو خویش بر مژه او قناره کن ای دل

طبیت حاذق در شهر بند امکان نیستپی معالجه خویش چاره کن ای دل

برو که سبحه زهاد دام تزویر استبیا به عود صلیب استخاره کن ای دل

بیفکن از تن خود جام‌های عاریتیقبا و کسوت از این نه قواره کن ای دل

به جز سرای مغان فتنه‌زاست قلعه دهرپی تحصن خود فکر باره کن ای دل

پیاده گر بودت پای کوته آشفتهعزیمت در حیدر سواره کن ای دل

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دعوت به خودآگاهی و دوری از ارتباطات غیرواقعی و فریبنده است. شاعر به دل می‌گوید که از دوستان مجازی و بی‌فایده فاصله بگیرد، و به حقیقت و عشق واقعی توجه کند. او اشاره می‌کند که باید زیبایی را در دل جستجو کرد و به جای نگاه به دیگران، به خود و احساسات واقعی‌اش اهمیت بدهد. همچنین به پیگیری معالجه و بهبود زندگی پیشنهاد می‌دهد و از زهد و تزویر دوری کند. در نهایت، شاعر به پیاده‌روی به سمت حقیقت و درک عمیق‌تر از زندگی دعوت می‌کند.