شمارهٔ ۶۳
تا عشق و رندیست بعالم شعار مانام است ننگ و کسوت عقلست عار ما
ما ساکنان خطه عشقیم از ازلشاه و وزیر و شحنه ندارد دیار ما
ما را بشیخ و واعظ این شهر کار نیستجز رند می گسار نیاید بکار ما
سجاده رفت و خرقه و سبحه برهن میبی اعتباریست کنون اعتبار ما
پوشیده ایم کسوت مهر تو چون خلیلهر جا که آتشیست بود لاله زار ما
ضحاک ماست لعل لب نوشخند توبر دوشت آن دو عقرب جرارمار ما
در زیر بار غم همه چون بختیان مستدر دست عشق تست زمام مهار ما
تا عشق شد بملک درون صاحب اختیارناچار شد زدست برون اختیار ما
روز و شبان بیاد رخ و زلف تو گذشتبیماه و مهر آمده لیل و نهار ما
پرورده است ریشه ما زآبشار خمچون نخل طور میوه دهد شاخسار ما
از جم مگیر خاتم زنهار زینهارآشفته دست حق چو دهد زینهار ما