شمارهٔ ۶۰۲
چمن امروز شده از اثر باران خوشمژده ساقی که بود وقت بمیخواران خوش
گفت رندی که بود دل حرم خاص خداکعبه نزدیک شده وقت طلبکاران خوش
زی زلفین تو چشمان ببرند آسان دلدر شب تار بود حالت طراران خوش
سرو زآزادگی خویش ندیده ثمریبنده شوبنده که شد حال گرفتاران خوش
از شمیم سر زلف تو معطر شده مشکگر شد از مشک ختن طبله عطاران خوش
ما به تو سرخوش و چشمان تو مستند از میمست را نیست بجز صحبت خماران خوش
عجبی نیست که دل در خم زلفت نالدزآنکه در شب نبود حالت بیماران خوش
شمع زد شعله بفانوس بیا پروانهرفت مانع زمیان روز هواداران خوش
شرح کن قصه از آن زلف دو تا آشفتهتا از این قصه نمایی تو شب یاران خوش