شمارهٔ ۵۴۳
کمتر بنفشه بوی کن ای غیرت بهارترسم که باغ روی تو گردد بنفشه زار
نه حاجتی بگل بودش نه بسنبلیآنرا که باغ چهره بهار است و مو تتار
ای بوستان معنوی از داغ صورتتزاطراف عاشقان تو چون لاله داغدار
گلراست پنجروزه تو را حسن بر دوامآنرا خزان قرین و تو را نوبهار یار
گر بلبلی بنالد بر گلبنی زشوقعشاق در نوا بگل روی تو هزار
سرو از تو ناز دارد و نسرین زتو صفاحسن گلست از تو بگلزار مستعار
آشفته را مران تو زگلزار خویشتنبی عندلیب نیست سزا طرف لاله زار
وانگاه عندلیبی و دستان سرای شاهحیدر که آفرینش از او جوید افتخار