شمارهٔ ۳۵۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: زد۷ بیت

تو آن نه ای که جفای تو دل بیازاردهلاکت غم تو جان رفته باز آرد

بدهر چون شب هجر تو نیست پایندهاگر هزار چو یلدا شب دراز آرد

چه حاجتست باکسیر کاوزرنابستمسی که آتش عشق تو در گداز آرد

اگر که صرصر عشقت بباغ و دشت وزدنه سرو کوه که باشد باهتزاز آرد

از آن بدار کند عشق تو سر منصورکه کشتگان تو در حشر سرفراز آرد

بیا و پرده برافکن بتا تو در فرخازکه سومنات به پیش توبت نماز آرد

مگر مدیح علی مینوشت آشفتهکه خامه اش همه اشعار دلنواز آرد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف عشق و اثرات آن بر دل انسان پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که در غم دوری محبوب، دل انسان به سختی می‌افتد و هیچ‌گونه آرامشی ندارد. شب‌های طولانی هجران مانند شب یلدا، احساس درد و غم را تشدید می‌کند. شاعر به عشق اشاره می‌کند که مانند آتشی درون وجودش سوخته و اگر عشق معشوق در دل او بوزد، حتی درختان و کوه‌ها نیز با او به حرکت درمی‌آیند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد تا پرده‌ها را کنار بزند و زیبایی‌اش را نمایان کند، چرا که عشق او الهام‌بخش شعرهای دلنواز است.