شمارهٔ ۶ - برای تاج السلطنه - دختر ناصرالدین شاه

۱۴ بیت

تو ای تاج، تاج سر خسروانیشد از چشم مست تو بی پا جهانی

تو از حالت مستمندان چه پرسی؟تو حال دل دردمندان چه دانی؟

خدا را نگاهی به ما کننگاهی برای خدا کن

به عارف خودی آشنا کن

دو صد درد مناز نگاهی دوا کن

حبیبم طبیبم عزیزم، تویی درمان دردم، ز کویت برنگردمبه هجرت در نبردم به قربان تو گردم

***

ز مژگان دو صد سینه آماج داریدل سنگ در سینۀ عاج داری

سر فتنه و عزم تاراج داریندانم چه بر سر تو ای تاج داری

به کوی تو غوغای عام استچه دانی که عارف کدام است؟

می ات در صراحی مدام استنظر جز به روی تو بر من حرام است

تو شاهیتو ماهی

الهی گواهی

تو یکتا در جهانی، تو چون روح و روانیز سر تا پا تو جانی، خدای عاشقانی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از محبوبی که به او عشق می‌ورزد، با تعابیری زیبا و عاطفی یاد می‌کند. او به زیبایی و تأثیر نگاه محبوب اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که نگاهی به او کند و دردهایش را تسکین دهد. شاعر از حال دل دردمندان و مستمندان می‌پرسد و به صراحت می‌گوید که همه چیزش را به محبوب تقدیم می‌کند. او همچنین به ویژگی‌های محبوب اشاره می‌کند و او را شاه و ماه می‌خواند که در میان مردم غوغایی برپا کرده است. در نهایت، شاعر اعتراف می‌کند که محبوب برای او همه چیز است و عشق او به محبوب برخاسته از عشق الهی است.