شمارهٔ ۳ - نمیدانم چه در پیمانه کردی
نمی دانم چه در پیمانه کردی (جانم)تو لیلی وش مرا دیوانه کردی
(جانم، دیوانه کردی، جانم، دیوانه کردی، خدا، دیوانه کردی)
چه شد اندر دل من جا گرفتی (جانم)مکان در خانۀ ویرانه کردی
(جانم، ویرانه کردی، جانم، ویرانه کردی، خدا، خدا، ویرانه کردی)
ای تو تمنای من، یار زیبای من، توئی لیلای منمرا مجنون صفت دیوانه کردی
(جانم، دیوانه کردی، جانم، دیوانه کردی، خدا، دلم، دیوانه کردی)
زدی از هر طرف آتش چو شمعممرا بیچاره چون پروانه کردی
پریشان روز عالم شد از آن روزکه بر زلف پریشان شانه کردی
ای یار سنگین دلملعبت خوشگلم
سراپا در دلمبه فقیران نظر شاهانه کردی...الخ
شدی تا آشنای من از آن روزمرا از خویش و از بیگانه کردی
چه گفتت زاهدا پیر خراباتکه ترک سبحۀ صد دانه کردی
ای تو تمنای منیار زیبای من
توئی لیلای منمرا مجنون صفت دیوانه کردی... الخ
به رندی شهره شد نام تو عارفکه ترک دین و دل رندانه کردی