شمارهٔ ۱۹

۱۱ بیت

رحم ای خدای دادگر کردی؟ نکردیابقا به فرزند بشر کردی؟ نکردی

بر ما در خشم و غضب بستی؟ نبستیجز قهر اگر کار دگر کردی نکردی

طاعون،وبا،قحطی، بگو دنیا بگیردیک مشت جو گر بارور کردی نکردی

آتش گرفت عالم ز گور بوالبشر بودصرف نظر گر زین پدر کردی نکردی

گیتی و هرچه اندر، ز خشک و تر بسوزانشفقت اگر با خشک و تر کردی نکردی

یک دفعه عالم بی خبر زیر و زبر کنجنبنده ای را گر خبر کردی نکردی

این راه خیری بُد نهادم پیش پایتبا جبرئیل ار خیر و شر کردی نکردی

این اشرف مخلوق زشت و بی شرف رابا جنس سگ همسر اگر کردی نکردی

جز خر کسی تن زیر بار غیر ندهدگر امتی جز شیعه خر کردی نکردی

ملک کیانی را قجر چون دست خوش کردکوتاه اگر دست قجر کردی نکردی

ایران هنرور را به ذلت اندر آردعارف اگر کسب هنر کردی نکردی

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به گونه‌ای شعرگونه نوشته شده و به خطاب به خداوند اشاره دارد. شاعر در آن از خدای دادگر درخواست می‌کند که رحم و شفقت بیشتری بر بندگان خود داشته باشد و از او می‌خواهد که اگر فعل و قهری می‌کند، فرزندان بشر را در نظر بگیرد. همچنین به مشکلاتی چون طاعون و قحطی اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که دنیا را به حال خود رها نکند. در ادامه، شاعر به شرایط اسفناک انسان‌ها و قدرت‌های حاکم اشاره می‌کند و از خدا می‌خواهد که اگر اراده کرده، به بهتر شدن اوضاع کمک کند. به طور کلی، پیام شعر تأکید بر نیاز انسان به رحمت و عدالت الهی دارد و از خلقت و وضعیت موجود انتقاد می‌کند.