شمارهٔ ۴ - رونوشت از خط زیبای عارف
ز ری سوی همدان رخت بست و بار گشادیگانه راد تقیزادهٔ بزرگنهاد
زبان شدم ز زبان تمام تا گویمبه پیشگاه تو پیغام جمع تا افراد
خوش آمدی ز خوش آمد گذشته همه کسبه سان موکب گل مقدمت مبارک باد
بهار بهر پذیرایی تو گسترده استبساط سبزه ز اردیبهشت تا خرداد
به گلبنان دبستان دانش همچون گلشکفته گشتی رویت شکفته روحت شاد
میان ملت ایران و آمریکا کردخود این ورود تو روح یگانگی ایجاد
قوی بماند آن دولتِ قویبنیانجوان زید ز نو این ملت کهنبنیاد
ز پرتگاه سیهروز شام گمراهیز نور صبح معارف بخواه استمداد
به روزگار نژادی که داد دانش دادچه شد که گشت ز بیدانشی نژند نژاد
چو بوم شوم از آن مرز و بوم خیزد جهلهمای دانش در کشوری که تخم نهاد
به سرنگونیِ ضحّاک جهل چیره شودهمیشه علم از این پس چو کاوهٔ حداد
خراب کشور ایران ز دست مدرسه گشتمگر دوباره ز دارالفنون شود آباد
برای صرف معارف محل به جز اوقافنبود و نیست من این گفتم هر چه باداباد