گنج

شمارهٔ ۱۰ - عارف راجع به شیراز و نامه شریفه دختران ایران چاپ شیراز و زنددخت بانو سردبیر آن نامه سروده

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: انش۱۳ بیت
خوشا شیراز و عهد باستانشدرخشان دورهٔ دور کیانش
درود پاک نیکان بر روانِنکو کیخسرو گیتی‌ستانش
فرح‌گستر سراسر کوه و دشتشنشاط‌آور زمین و آسمانش
همه دانش‌پژوه و مملکت‌دوستبزرگ و کوچک و پیر و جوانش
از آن گلزار دانش تا ابد ماندز سعدی بوستان و گلستانش
همه چیزش فزون ز اندازه نیکونکوتر از همه چیزش زبانش
زبان فارس را باید روان کردبه سرکوبی آذربایجانش
زیان‌آور زبانی کاندر آن بومنشیمن کرد کوبد آشیانش
ز دل تبریک باید گفت و تقدیسنمود از جان به نامه بانوانش
چو این اوراق پاک از زند دخت استاَوِستا‌سا بخواهم جاودانش
دُر‌افشان دامن افکار پاکشبه پیش خامهٔ گوهرفشانش
چو شد آباد از او راه خراباتزید سرسبز و خرم مرزبانش
دل عارف چو هرجایی‌ست جانشهمان برخی آذربایجانش