شمارهٔ ۴۹۰ - در هجا وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ونکهتویی۲ بیت در کف خشم و شهوت و خور و خواباین چنین عاجز و زبون که تویی خویشتن آدمی همی شمریبرو ای خر فراخ کون که تویی