شمارهٔ ۴۵۹ - در مذمت کسی گفته

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: وری۷ بیت

ز جنس مردمان مشمار خود راگرت یزدان زری دادست و زوری

هنر باید چه روباهی چه شیریخرد باید چه قارونی چه عوری

ز خشم غالب و از حرص با برگهمین دارند هر ماری و موری

ز اسب و تخت تو رشکم نیایدنه من همچون توام کری و کوری

چه رشک آید از آن چیزم که گردوناگر پیش آردت تلخی و شوری

از این داغی بماند یا دریغیوزان دودی برآید از تنوری

چو بر تختی جمادی بر جمادیچو بر اسبی ستوری بر ستوری

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به اهمیت انسانیت و ویژگی‌های درونی انسان می‌پردازد. او می‌گوید که اصل انسانیت به ویژگی‌های شخصی مانند هنر و خرد بستگی دارد، نه به ثروت یا قدرت ظاهری. همچنین به انتقاد از حسادت و حرص میان انسان‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این ویژگی‌های منفی در همه موجودات وجود دارد. او تأکید می‌کند که افتخار به مقام و ثروت چیزی نیست و اصل و نسب انسان باید به درون او و خصایص روحی‌اش مربوط باشد. در نهایت، شاعر به بی‌ارزش بودن مقام‌های ظاهری اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز مهم‌تر از انسانیت و ویژگی‌های درونی نیست.