شمارهٔ ۳۸۳ - نصیحت
کم عیالی سعادتیست که مردنرود جز برای خویش بدان
مرد رد نیز بند تخته و غلجز عیال گران مدان به جهان
گرچه مردانگی به جهد کندنتواند شد از میان به کران
در کواکب نگاه کن به شگفتتا ببینی دلیل این به عیان
ماه تنهاست زین سبب شب و روزمیکند گرد آسمان جولان
گاه باشد به شرق و گاه به غربگاه در حوت و گاه در سرطان
نعش مسکین که دختران داردلاجرم والهست و سرگردان
نه طلوعست مر ورا نه غروبصعب کاریست این عیال گران