شمارهٔ ۳۰۴ - در مذمت شعرا
عادت طرح شعر آوردندقومی از حرص و بخل گندهٔ خویش
نام حکمت همی نهند آنگاهبر خرافات ژاژ ژندهٔ خویش
گرگ و خراز این لئیماناندهمه دوزنده و درندهٔ خویش
انوری پس تو نیز یاد آورطیرگیهای زهرخندهٔ خویش
پیش همچون خودی ز سیلی آزسرک پیش درفکندهٔ خویش
شکر کن کین زمانش میبینیخواجهٔ دیگران و بندهٔ خویش