شمارهٔ ۱۹۵ - سلطان سنجر انوری را به مجلس خود خوانده بود در شکر آن گفته
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اند۵ بیت
انوری را خدایگان جهانپیش خود خواند و دست داد و نشاند
باده فرمود و شعر خواست ازوواندر آن سحر کرد و در افشاند
چون به مستی برفت بار دگرکس فرستاد و پیش تختش خواند
همه بگذار این نه بس که ملکنام او بر زبان اعلی راند
بیش از این در زمانه دولت نیستهیچ باقیش در زمانه نماند