شمارهٔ ۱۸۷ - در حبس مجدالدین ابوالحسن
مدت عالم به آخر میرسد بیهیچ شکطالع عالم نمیبینی که چون منحوس شد
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کردآدمیزاد از بقا یکبارگی مایوس شد
خلق رابیوجه روزی عمر خواهد بود نهوجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمتچون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد