غزل شمارهٔ ۲۶۳
مسکین دلم به داغ جفا ریش کردهایجور از همه جهان تو به من بیش کردهای
دل ریش شد هنوز جفا میکنی بر اوای پر نمک دلم همه بر ریش کردهای
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شبلیکن ز جمله بر دل ما بیش کردهای
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسدآری قیاس ما ز دل خویش کردهای