گنج

غزل شمارهٔ ۲۳۵

ای روی خوب تو سبب زندگانیمیک روزه وصل تو طرب جاودانیم
جز با جمال تو نبود شادمانیمجز با وصال تو نبود کامرانیم
بی‌یاد روی خوب تو ار یک نفس زنممحسوب نیست آن نفس از زندگانیم
دردی نهانیست مرا از فراق توای شادی تو آفت درد نهانیم