غزل شمارهٔ ۱۱۵
حسن تو گر بر همین قرار بماندقاعدهٔ عشق استوار بماند
از رخ تو گر بر این جمال بمانیبس غزل تر که یادگار بماند
هر نفس از چرخ ماه را به تعجبچشم در آن روی چون نگار بماند
بیتو مرا در کنارم ار بنمانیخون دل و دیده در کنار بماند
از غم تو در دلم قرار نماندهستبا غم تو در دلی قرار بماند